Ongeveer acht weken geleden kwam er een prachtige jonge hengst op mijn pad. Op papier zou je hem misschien een “probleempaard” noemen, maar tijdens de anamnese werd al snel duidelijk dat dat niet klopte. Dit was geen lastig dier. Dit was een jonge hengst met veel hormonen, veel kracht en een lijf dat nog niet had geleerd hoe het moest schakelen tussen aan en uit.
Hij beet, sloeg met zijn voorbenen en leek overal tegelijk te zijn. Zijn oogwit kleurde snel rood, een duidelijk teken dat zijn systeem continu onder spanning stond. Afvoeren lukte nauwelijks. Zijn lichaam draaide overuren en wist niet hoe het tot rust kon komen. Wat vaak wordt gezien als gedrag, was in werkelijkheid een zenuwstelsel dat vastzat in overleving.
In de sessies werk ik met gerichte aanraking en vooral met aanwezigheid. Niet om iets te corrigeren of te onderdrukken, maar om veiligheid te brengen in een lichaam dat voortdurend alert is. Wanneer een dier zich veilig genoeg voelt, ontstaat er ruimte. En in die ruimte kan opgeslagen spanning vrijkomen.
Dat werd tijdens de derde sessie heel zichtbaar. Hij sloeg met zijn hoofd, steigerde toen ik hem vroeg op eigen benen te staan en liet vervolgens alles los wat zich had opgebouwd. Hij bokte, sprong, rolde en schudde van zich af. Intens, rauw en tegelijkertijd precies wat zijn lichaam nodig had. Wat voor mij het verschil maakte, was dat zijn oogwit helder bleef. Waar het eerder vuurrood werd bij spanning, bleef zijn systeem nu bij zichzelf, zelfs terwijl hij ontlaadde. Dat is geen toeval. Dat is regulatie die begint te ontstaan.
Vandaag, twee weken later, stond er een ander paard. Zachter in zijn blik. Meer aanwezig in zijn lijf. Zijn balans aan het herstellen van binnenuit, in plaats van voortdurend te reageren op alles om hem heen. Er kwam nog een klein stukje loslaten voorbij, maar zonder escalatie. Hij kon het dragen.
Zo’n dier is niet hulpeloos. Het is een dier dat moet leren omgaan met zijn kracht en met alles wat het heeft meegedragen hoeft niets te forceren en niets op te lossen. Je moet alleen bereid zijn te luisteren naar wat het lichaam vertelt, en daar met rust en helderheid bij te blijven.
De rest volgt vanzelf.
Elke dag dankbaar dat ik dit werk mag doen.
Nee de foto is geen AI, deze man is gewoon echt zo knap!!.🥰