Steeds regelmatiger krijg ik mensen onder mijn handen. Mensen met emotionele klachten of fysiek. Dat maakt voor mij niet uit. Ik wil niks weten voordat ik begin, dat vinden mensen vaak vreemd.
Waarom niet? Vraag je je vast af. Omdat ik wil voelen. Voelen wat er gebeurt zonder enige input van buitenaf. Dat is trainen en vertrouwen kweken.
Vandaag weer een mooi voorbeeld hiervan. Een vrouw van begin 70 met een vrij heftige pijnklacht. Mijn behandelingen zijn enorm zacht en niet invasief. Ik gebruik mijn eigen lijf om het lijf van degene die op het matje ligt te helpen. Door te voelen, door zachte aanraking en te luisteren naar wat het lichaam vraagt.
Liggend begonnen. Al gauw werd duidelijk dat het probleem links zat. Brandende, stekende plek laag in de rug. Uitstralend naar het bekken, de lies en het bovenbeen. Dit voelde ik duidelijk in mijn eigen lijf. Na even wat werk te hebben gedaan vroeg ik haar om te gaan zitten zodat ik er makkelijker bij kon. Mevrouw had aangegeven niet op haar buik te mogen liggen.
Bij navraag of de klacht linksonder in de rug zat wees zij precies de plek aan die ik voelde.
Op de stoel begon mijn been te tintelen. Toen ik vroeg of dit bij haar ook zo was, was het antwoord “ja”. Vanuit daar kon ik verder werken. Ik voel in mijn lijf wat haar lijf nodig heeft en ga vanuit daar verder.
Uiteindelijk gingen we staand verder omdat zittend niet ging. Staand vroeg ik haar of zij wat kon gaan bewegen en haar lichaam pakte per direct het bewegingsritme wat ik al had. Spiegelen.
Einde van de sessie was de pijn zo goed als weg. Ik weet dat dit niet zomaar is opgelost maar wel dat zo het zelf herstellend vermogen weer geactiveerd is en haar lichaam zelf weer wat kan.
Waarom ik dit deel? Omdat samen werken naar herstel niet vreemd is. Niet iets raars of ongemakkelijks. Maar gewoonweg iets wat we verleerd zijn door hoe de maatschappij draait.
We verwachten als we naar een peut of paat gaan dat hun het probleem oplossen. Maar vergeet niet dat ons lichaam dit zelf moet doen!!! Ja een peut of paat kan ondersteunen, maar ons lichaam moet ZELF herstellen. Dat kunnen zij niet voor ons doen.
We doen veel met ons hoofd, terwijl voelen zo zo zo belangrijk is. En hoe meer ik mij dit besef, hoe meer ik wil gaan doen met dit stuk in mijn werk. Het is geen magie, geen hekserij. Het is vragen wat heb jij nodig? Wat voel jij? Maar als je het nou zo of zo probeert, hoe voelt het dan?
Snap ik zelf wat ik doe? Ja en nee. Ik weet heel goed hoe ik mijn hoofd uit moet zetten en moet voelen in zo’n sessie. Ja de gedachten “wat ben je nou eigenlijk aan het doen?” Gaat zeker door mijn hoofd. Maar als ik zie wat het doet voor mensen weet ik dat ik daarop mag vertrouwen.